ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ | επίτιμο μέλος της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας

Η Ένωση Γραφιστών Ελλάδας, ανακηρύσσει με την από 30 Μαρτίου 2009, απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, επίτιμο μέλος της Ένωσης τον Γιάννη Κορωναίο, για την πολύχρονη και εξαιρετική προσφορά του στην προαγωγή και ανάπτυξη της τέχνης της γραφιστικής και την οπτική επικοινωνία.

_ _ _ _ _ _ _ _ _

Ο Γιάννης Κορωναίος, ανήκει στην πρώτη γενιά των σχεδιαστών, που η αναφορά τους στο επάγγελμά μας, δεν γίνεται ούτε μέσα από τις εμπειρίες τους στα ατελιέ των μαστόρων της εποχής, ούτε σε συμπληρωματικές γνώσεις στα πλαίσια της εικαστικής εκπαίδευσης, αλλά από τις συγκεκριμμένες σπουδές τους στις γραφικές τέχνες, στις πρωτοεμφανιζόμενες τότε σχολές των εφαρμοσμένων τεχνών.
Ο Γιάννης Κορωναίος, ανήκει σε μια γενιά σχεδιαστών, που με την ευαισθησία τους, τις δεξιότητές τους, την κατάκτηση των εργαλείων τους, -που στην πολύχρονη καριέρα τους τα είδαν όλα- έδωσαν εξαιρετικά δείγματα εργασιών, όταν η δουλιά μας δεν σταμάταγε στο σχεδιαστήριο αλλά συνέχιζε στο σκοτεινό θάλαμο, το μάρμαρο, τις τυπογραφικές μηχανές.
Στο Γιάννη οφείλουμε το art direction στο χώρο του τύπου, όταν με τις εργασίες του έδειξε ότι ανάμεσα στα χειρόγραφα των δημοσιογράφων και τα μεταλλικά στοιχεία της μηχανής, αναγκαίος κρίκος ήταν ο τυπογράφος σχεδιαστής. Για να εκτιμήσει κάποιος την «επανάσταση» που έφερε ο Γιάννης στο χώρο των εφημερίδων, θα πρέπει να δει τους σχεδιασμούς του, σε αντιπαραβολή με τα αντίστοιχα φύλλα άλλων εφημερίδων που κυκλοφορούσαν παράλληλα, γνωρίζοντας ταυτόχρονα και τις δυνατότητες της τεχνολογίας εκείνης της εποχής. Αυτό που σήμερα θεωρούμε αυτονόητο, φυσικό, εύκολο, στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα, αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, ήθελε βαθιές γνώσεις τυπογραφίας και τεχνικής, ήθελε τόλμη και πίστη για να μπορέσεις να ξεπεράσεις τις καθιερωμένες αντίληψεις, τις δυσκολίες των τεχνιτών, το πιεστήριο που περίμενε ...για να μην χάσεις το πρακτορείο.  Ο Γιάννης τα κατάφερε και σήμερα το creative art direction είναι οργανικό τμήμα στη δομή των επιχειρήσεων του τύπου.

Η Ένωση Γραφιστών Ελλάδας, κάνει το αυτονόητο.
Τιμά έναν άξιο δημιουργό, ένα δάσκαλο για τις νεώτερες γενιές σχεδιαστών και πιστεύουμε ότι το μικρό δείγμα των εργασιών του που παρουσιάζονται σε αυτή την έκδοση, θα γίνει η αφορμή για πιο τεκμηριωμένες εκδόσεις, που θα παρουσιάζουν το έργο των ανθρώπων της οπτικής επικοινωνίας, θα συμβάλουν στην τεκμηρίωση του ευρύτερου χώρου των εφαρμοσμένων τεχνών, θα αποτελέσουν διδακτέα ύλη στις σχολές design στη χώρα μας.

κείμενο για την έκδοση του βιβλίου για τον Γιάννη Κορωναίο
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Χορηγός έκδοσης

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ο Γιάννη Κορωναίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1941 και σπούδασε σκηνογραφία και γραφιστική στις Σχολές Δοξιάδη. Ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία ως μαθητής και βοηθός του Γιάννη Τσαρούχη για τρια χρόνια. Τον κέρδισαν όμως οι γραφικές τέχνες και από το 1966 μέχρι σήμερα επιμελήθηκε εξώφυλλα βιβλίων και αφίσσες και εργάσθηκε σαν καλλιτεχνικός υπεύθυνος σε εφημερίδες και περιοδικά. Από το 1975 μέχρι το 2001 εργάσθηκε στις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία» και στο περιοδικό «Εψιλον». Για τις εκδόσεις αυτές σχεδίασε και δέκα γραμματοσειρές. Παράλληλα, την δεκαετία 1983-1993 επιμελήθηκε το σχεδιασμό των Αθηναϊκών εφημερίδων «Βήμα», «Ελέυθερος Τύπος», «Απογευματινή», «Επικαιρότητα», «Μεσημβρινή».

«Στον χώρο του τύπου μπήκα εντελώς συμπτωματικά στις αρχές της δεκαετιάς του ΄70. Παντρεύτηκα κόρη δημοσιογράφου... η γνωριμία μου με τον Αλέκο Φιλιππόπουλο, διευθυντή τότε της «Απογευματινής», σημάδεψε την πορεία μου σαν σχεδιαστή και η σχέση μου με την δημοσιογραφία έγινε σχεδόν ερωτική! Ο τύπος διψούσε για μιαν άλλη παρουσία στην καθημερινή μας ζωή, ιδιαίτερα με τά την επίδοση της τηλεόρασης. Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστώ ότι το πρώτο οργανωμένο ατελιέ στον τύπο στήθηκε στην «Ελευθεροτυπία» τη δεκαετία του ΄70 και η δουλειά που έγινε τότε επηρέασε και τον υπόλοιπο τύπο.
Πιστεύω ότι ο art director είναι το μέσον που καλέιται να ολοκληρώσει αυτό που θέλει να δώσει ο δημοσιογράφος και σ’ αυτόν πέφτει το βάρος να δώσει την πραγματική εικόνα και το συναίσθημα που θα μπορεί να αποπνέει ένα θέμα. Πιστεύω ακόμη ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στην εικαστική και δημοσιογραφική παρουσίαση και βέβαια, πάνω από όλα, το κασέ πρέπει να υπηρετεί την δημοσιογραφία και όχι να την «καπελώνει».
Η υπερβολή δεν με βρήκε ποτέ σύμφωνο. Τα έντυπα των τελευταίων χρόνων σίγουρα εκφράζουν το ρυθμό της εποχής και σε μια πρώτη ανάγνωση εντυπωσιάζουν με το κραυγαλέο κασέ, αλλά τυελικά πιστεύω ότι το μόνο που καταφέρνουν είναι να συνεισφέρουν στη γενική σύγχυση από τον βομβαρδισμό λέξεων, εικόνας και ήχου. Κάθε υπερβολικό στοιχείο, εικαστικό ή και δημοσιογραφικό, αποδυναμώνει το θέμα.
Ο κυκλοφοριακός ανταγωνισμός και η τεχνολογική εξέλιξη δημιούργησαν ειακστικά αλλά και δημοσιογραφικά τέρατα με πολλά χρώματα, τεράστιους τίτλους και οαράξενα σχήματα, που συναγωνίζονται το όποιο παραλογισμό της εποχής μας. Οι γραφικές τέχνες είναι περίεργο πράγμα. Θέλουν και ηθική και βέβαια ευρύτερες γνώσεις.
Ο art director έχει μεγάλη ευθύνη απέναντι στον δημοασιγράφο και τον αναγνώστη. Δεν μπορεί να γράψει την λέξη «βόμβα» με τον ίδιο τρόπο που θα έγραφε την λέξη «σ’ αγαπώ», ή αλλιώς θα σχεδιάσει ενα «αχ!» από μια ερωτική στιγμή κι αλλιώς ενα «αχ!» από πόνο.
Φυσικά ο σχεδιαστής μπορεί να παραπλανήσει τον αναγνώστη και εν α«συντηρητικό» κείμενο, να το παρουσιάσει σαν «προχωρημένο», επιλέγοντας τα κατάλληλα στοιχεία. Τότε, όμως, ή είσαι ανέντιμος ή δεν έχεις διαβάσει το κείμενο!
Τελικά, αυτά που έμαθα τότε, κοντά στον Τσαρούχη, τον Βασιλείου, τον Τάσσο και τα τελευταία χρόνια μαζί με τους φίλους μου δημοσιογράφους ήταν πολύ σημαντικά.
Μπα, δεν ήθελα πάντα να σχοληθώ με την σκηνογραφία που σπούδασα,
ούτε με τις γραφικές τέχνες... Καπετάνιος ήθελα να γίνω, να ταξιδεύω...»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ