Κάρολος Τσίζεκ

Ο Κάρολος Τσίζεκ, βραβεύτηκε με το «ΕΒΓΕ Συνολικής προσφοράς στην Γραφιστική 2007» στην φετεινή διοργάνωση των «Βραβείων ΕΒΓΕ», που διοργανώνει το περιοδικό «+design». Το βραβείο από το 2007, απονέμεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας. Το 2005, με την ευκαιρία των εκδηλώσεων στη Θεσσαλονίκη, για την έκθεση «Βλέπω», ο Κάρολος Τσίζεκ ανακηρύχθηκε «Επίτιμο μέλος» της Ένωσης. Η Ένωση αυτή την περίοδο, προετοιμάζει μια μικρή έκδοση με το έργο του, και την έκθεση της δουλειάς του, που θα γίνει στην Αθήνα την περίοδο 2007-2008. Στο αρχείο «Anatipo3Tsizek.pdf», μπορείτε να δείτε ένα άρθρο του Δημήτρη Αρβανίτη για τον Κάρολο Τσίζεκ, που είχε δημοσιευτεί το 1982 στο 3ο τεύχος του περιοδικού «Ανάτυπο» που έκδιδε το «Σωματείο Γραφιστών». Ο Κάρολος Τσίζεκ γεννήθηκε στην Μπρέσια Ιταλίας το 1922 και από το 1929 ζει στη Θεσσαλονίκη. Πήρε πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας, καθώς και Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας από το Α.Π.Θ., στο Ιταλικό τμήμα του οποίου δίδαξε από το 1961 μέχρι το 1988 και αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας το 2000. Το ιταλικό Κράτος του απένειμε τις τιμητικές διακρίσεις Μedaglia di Βenemerenza Culturale και Οrdine di Cavaliere al Merito (1960 και 2000 αντίστοιχα). Είναι ζωγράφος, γραφίστας, μεταφραστής και λογοτέχνης. Ως ζωγράφος έκανε πέντε ατομικές εκθέσεις στη Θεσσαλονίκη: Ινστιτούτο Γκέτε 1966, Μικρή Πινακοθήκη Διαγώνιος 1978, Δημοτική Πινακοθήκη, αναδρομική πινάκων και εξωφύλλων στο πλαίσιο των λ’ Δημητρίων 1995, Ελληνική Εταιρία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς 1988 και Ιταλικό Ινστιτούτο 1988. Από το 1944 μέχρι σήμερα πήρε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κυρίως ως μέλος του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε. και στη Θεσσαλονίκη ως τακτικός συνεργάτης της Μικρής Πινακοθήκης Διαγώνιος. Το 1975 επιχορηγήθηκε από το Ίδρυμα Φορντ για την παρουσίαση σε βιβλίο του εικαστικού του έργου και το 1999 του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση από τον Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε. Ως γραφίστας, συνεργάστηκε με τον ποιητή Ντίνο Χριστιανόπουλο και επιμελήθηκε καλλιτεχνικά το περιοδικό «Διαγώνιος» και τις εκδόσεις του (1958-1998). Πήρε το πρώτο βραβείο για χαρτί περιτυλίγματος (1961), ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας (2005) και βραβεύτηκε σε διαγωνισμούς γραφικών τεχνών, ιδίως για αφίσες (Εορταί Πεντηκονταετηρίδος Απελευθερωσεως της Θεσσαλονίκης, 1962 κ.ά.). Ως μεταφραστής, κυρίως Ιταλών και Τσέχων πεζογράφων και ποιητών, τιμήθηκε με τα βραβεία «Πόλη του Μονσέλιτσε» (1981) και «Γιαν Μάσαρυκ» (2002). Ως λογοτέχνης, υπήρξε βασικός συνεργάτης των δύο σημαντικότερων περιοδικών της Θεσσαλονίκης, «Κοχλίας» (1945-1948) και «Διαγώνιος» (1958-1983). Σε αυτά, καθώς και σε πολλά άλλα (όπως π.χ. στο «Εντευκτήριο») δημοσίευσε, εκτός από μεταφράσεις, πρωτότυπα πεζά κείμενα, άρθρα, ποιήματα, καθώς και τεχνοκριτικά σημειώματα. Ως μεταφραστής, εξέδωσε τα βιβλία «Τρία δοκίμια του Εμίλιο Τσέκκι» (1974, δίγλωσση έκδοση), Γιάροσλαβ Σάιφρτ (βραβείο Νόμπελ 1984), «Η γλυκιά συμφορά της ποίησης» (2003) και Κάρελ Γιάρομιρ Έρμπεν, «Οι τρεις χρυσές τρίχες του πανήξερου παππού» (2006). Εξέδωσε επίσης μία ποιητική συλλογή με τίτλο «Στίχοι έρωτα και αγάπης» (2005). Οι κυριότερες πηγές για τη δουλειά του είναι: «Ο ζωγράφος Κάρολος Τσίζεκ», εκδόσεις Διαγωνίου, Θεσσαλονίκη 1976 (με κείμενο του Ντίνου Χριστιανόπουλου). «Διαγώνιος, τριάντα χρόνια προσφοράς», έκθεση τευχών και εκδόσεων του περιοδικού «Διαγώνιος» (1957-1986), Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Θεσσαλονίκη 1986. «Κάρολος Τσίζεκ», λ’ Δημήτρια, Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης 1995 (κατάλογος έκθεσης), Περικλής Σφυρίδης, «Δώδεκα ζωγράφοι της Θεσσαλονίκης» (δεύτερη έκδοση συμπληρωμένη ως το 1988), Ρέκος, Θεσσαλονίκη 1988.